BOYS DON'T CRY / BOYS DO

14+ | Nederlands gesproken | première 7 september ’19 | kleine & midden zaal

 

Je moet zoals dier zijn

Mijn stad in Iran is jungle

Jij moet eten, zodat anderen jou niet eten

 

De gevluchte Sajad neemt je mee naar zijn werelden in Iran en in Nederland. Hij doet dit samen met Aziz, ook vluchteling, en acteur Rob van Gestel. Het is onzeker of ze er alle drie zullen zijn. Want als je moet overleven in een jungle van regels, dan is niets zeker. Alleen dat je flexibel moet zijn.

 

BOYS DON’T CRY / BOYS DO is een mozaïekvoorstelling over koorddansen op grenzen, over verdwalen in regels, over de kracht van mama’s, over Iran en over Nederland, over opbouwen én afbreken.

 

 

Speelperiode

Try-out 1 juni 2019 | Theater De Nieuwe Vorst

Première 7 september 2019 | Theater De Nieuwe Vorst

Daarna gaat de voorstelling op tournee als vrije voorstelling en schoolvoorstelling.

 

Credits

Regie & tekst Ilse Oostvogels | Spel Abdul Aziz Diallo, Sajad Nazari, Rob van Gestel | Dramaturgie Amjad Dwaer, Liesbeth Kerpel | Muziek Amjad Dwaer | Artistiek advies Saar Vandenberghe  |  Regieassistentie Sam Schwarz | Techniek Tom Ijpelaar | Productie Makershuis Tilburg | Met dank aan Het Zuidelijk Toneel, Fonds ZOZ

 

Omkadering

Er zijn verschillende mogelijkheden om het voorstellingsbezoek te omkaderen, zoals inleidende workshops, lesmappen, voor- en nagesprekken of een ander programma op maat.

 

Contact

Boekingen of andere vragen? Neem contact op met Makershuis Tilburg: info@makershuistilburg.nl 

+31 (0)6 40 06 60 42

Recensies

Jackie Smeets – Artistiek directeur VIA ZUID:

Prettig ontregelend verhalend sociaal bewogen ‘werktheater’, waarbij je ‘werktheater’ moet opvatten als letterlijk werken en zwoegen; het bloed zweet en tranen van de makers kruipt onder de huid van het publiek. De spelers stellen zich uitermate kwetsbaar op en blijven toch overeind. Sterker nog: de kracht waarmee de niet-professionele acteur het publiek ontwapent, is verbijsterend. Het tegenspel van de prof vormt een mooie counter. En de bespiegeling op schoonheid en op het maken van dit type theater is van een doordringende eerlijkheid.

De (video)beelden, maar ook de set die opgebouwd en afgebroken worden op de set lijken chaotisch, maar vereisen van het publiek volledige aandacht en concentratie; ook het publiek moet ‘werken’ en wordt verantwoordelijk gemaakt op een – wat mij betreft – nieuwe, verfrissende manier. Hier tekent zich een ‘methode’ af. De impact is navenant (de steiger als symbool van dakloosheid en zwerven, de tennisballen als symbool van status en  gesetteld zijn, maar ook als ‘kogels’). Heel krachtig hoe het wegvallen van één van de spelers is opgepakt en gemonteerd is in de voorstelling. Het doelbewust werken met de mensen waarvan Oostvogels de verhalen betrekt getuigt van lef en waarachtige betrokkenheid in de zoektocht naar nieuwe manieren om theater te maken. En het vergt ook een nieuwe houding van het (verwende) publiek.

Achteroverleunen en compromisloos consumeren is er niet meer bij. Hulde!

 

Caesár Navarone Appolinaire van Daal – Jongere van HZTEAM

Stoer versus kwetsbaarheid

BOYS DON’T CRY / BOYS DO is het verhaal van Sajad Nazari, Abdul Aziz Diallo en Rob van Gestel, drie getalenteerde acteurs met ieder een eigen achtergrond die samen het woord ‘overleven’ een eigen definitie geven in deze leuke, serieuze, heftige en vooral ontroerende voorstelling geregisseerd door Ilse Oostvogels.

Wat ik tijdens de repetities, en vooral tijdens de voorstelling terug zag

komen, is dat de drie mannen heel sterk en dynamisch zijn in samenspel en duidelijk véél plezier hebben met elkaar op het podium, maar ook met het publiek.

Zo bevat de voorstelling ook de persoonlijke hobby’s en interesses van de spelers. Abdul Aziz met zijn liefde voor film en koken en Sajad die zijn eigen Afghaanse nummers rapt. Hij blaast het publiek omver met zijn performance die plaatsvindt op de bouwsteigers die door de drie mannen steeds opnieuw op- en af worden gebouwd. Deze bouwsteigers vormen het interactieve decor voor hun persoonlijke verhalen.

Ook heb ik een repetitie meegemaakt waar alle spelers aanwezig waren

.

Sajad en Abdul Aziz waren soms afwezig vanwege afspraken rondom hun asielprocedures en moesten hiervoor andere afspraken afzeggen. Het is nog altijd onduidelijk of alle spelers aanwezig zijn in de voorstelling. Zo hebben Rob en Abdul Aziz al enkele keren de voorstelling zonder Sajad moeten spelen en had Abdul Aziz vóór de première een brief gekregen van de IND met de boodschap dat hij Nederland moet verlaten. Gelukkig heeft Abdul Aziz toch de kans gekregen om zijn verhaal te doen waardoor hij de voorstellingen toch nog kon spelen.

Het was een mooie, maar ook heftige voorstelling die, ondanks de titel, mij soms toch wat tranen over mijn wangen heeft doen laten rollen. De voorstelling heeft mij wijzer gemaakt over de levensbedreigende situaties van Sajad, Rob en Abdul Aziz maar ook bewuster gemaakt van verschillende betekenissen die we aan het begrip ‘overleven’ kunnen geven. 

Foto's try-out 1juni '19

Foto's: William van der Voort (www.cloakture.com)

Introductie Cast

VLOGS